ای باغ خدا که پر بت و پر حوری (1709)
-
اندازه متن
+
ای باغ خدا که پر بت و پر حوری
از چشم خلایق اینچنین چون دوری
ای دل نچشیدهای می منصوری
گر منکر آن باغ شوی معذوری
ای باغ خدا که پر بت و پر حوری
از چشم خلایق اینچنین چون دوری
ای دل نچشیدهای می منصوری
گر منکر آن باغ شوی معذوری
ای خواجه بفرما به کی مانم به کی مانم من مرد غریبم نه از این شهر جهانم
گر در آب و گر در آتش میروی آن نمیدانم برو خوش میروی
در رخت پیداست…

