ای خواجه بفرما به کی مانم به کی مانم (1488)
-
اندازه متن
+
ای خواجه بفرما به کی مانم به کی مانم
من مرد غریبم نه از این شهر جهانم
گر دم نزنم تا حسد خلق نجنبد
دانم که نگویم نتوانم که ندانم
آن کل کلهی یافت و کل خویش نهان کرد
با بنده به خشم است که دانای نهانم
گر صلح کند داروی کلیش بسازیم
از ننگ کلی و کلهش بازرهانم
این جا کسیست پنهان دامان من گرفته (2388)
این جا کسیست پنهان دامان من گرفته خود را سپس کشیده پیشان من گرفته
این جا…
ای عشق خوشی چه خوش که از خوش خوشتر (880)
ای عشق خوشی چه خوش که از خوش خوشتر آتش به من اندر زن کاتش خوشتر
پیشنمایش
