ای باغ خدا که پر بت و پر حوری (1709)
-
اندازه متن
+
ای باغ خدا که پر بت و پر حوری
از چشم خلایق اینچنین چون دوری
ای دل نچشیدهای می منصوری
گر منکر آن باغ شوی معذوری
از رسن زلف تو خلق به جان آمدند (886)
از رسن زلف تو خلق به جان آمدند بهر رسن بازیش لولیکان آمدند
در دل هر…
جان و جهان! دوش کجا بودهای؟ (3165)
جان و جهان! دوش کجا بودهای؟ نی غلطم، در دل ما بودهای
دوش ز هجر تو…
