ای آنکه تو از دوش بیادم دادی (1691)
-
اندازه متن
+
ای آنکه تو از دوش بیادم دادی
زان حالت پرجوش بیادم دادی
آن رحمت را کجا فراموش کنم
کز گنج فراموش بیادم دادی
ای آنکه تو از دوش بیادم دادی
زان حالت پرجوش بیادم دادی
آن رحمت را کجا فراموش کنم
کز گنج فراموش بیادم دادی
گر تنگ بدی این سینه من روشن نشدی آیینه من
ای خار گلی از روضه من…
چنین میزن دو دستک تا سحرگاه که در رقص است آن دلدار و دلخواه
همیگو آنچ…

