گر تنگ بدی این سینه من (2096)
-
اندازه متن
+
گر تنگ بدی این سینه من
روشن نشدی آیینه من
ای خار گلی از روضه من
دوزخ تبشی از کینه من
خورشید جهان دارد اثری
از کر و فر دوشینه من
آن کوه احد پشمین شدهست
از رشک من و پشمینه من
چون جوز کهن اشکسته شوی
گر نوش کنی لوزینه من
از بهر دل این شیشه دلان
باشد بر که در چینه من
از بهر چنین جمعیت جان
هر روز بود آدینه من
تا تازه شود پژمرده من
تا مرد شود عنینه من
ای قلب و درست را روایی (2771)
ای قلب و درست را روایی پیش تو که زفت کیمیایی
در ره خر بد ز…
ای چشم میآید سنجق بهاری (2748)
ای چشم میآید سنجق بهاری لشکرکش شور و بیقراری
گلزار نقاب میگشاید بلبل بگرفت باز زاری
…
