امشب که فتادهای به چنگال رهی (1683)
-
اندازه متن
+
امشب که فتادهای به چنگال رهی
بسیار طپی ولیک دشوار رهی
والله نرهی ز بندهای سرو سهی
تا سینه به این دل خرابم ننهی
در تابش خورشیدش رقصم به چه میباید (621)
در تابش خورشیدش رقصم به چه میباید تا ذره چو رقص آید از منش به یاد آید
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست (360)
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست تا کرد مرا تهی و پر کرد از…
