دوش از قمر تو آسمان مینوشید (702)
-
اندازه متن
+
دوش از قمر تو آسمان مینوشید
وز آب حیات تو جهان مینوشید
زان آب حیاتی که حیاتست مزید
در هرچه حیات بود آن مینوشید
دوش از قمر تو آسمان مینوشید
وز آب حیات تو جهان مینوشید
زان آب حیاتی که حیاتست مزید
در هرچه حیات بود آن مینوشید
چون بنده نهای ندای شاهی میزن تیر نظر آنچنانکه خواهی میزن
چون از خود و غیر…
ما که باده ز دست یار خوریم کی چو اشتر گیاه و خار خوریم
ایمنیم از…

