دوش از قمر تو آسمان مینوشید (702)
-
اندازه متن
+
دوش از قمر تو آسمان مینوشید
وز آب حیات تو جهان مینوشید
زان آب حیاتی که حیاتست مزید
در هرچه حیات بود آن مینوشید
دوش از قمر تو آسمان مینوشید
وز آب حیات تو جهان مینوشید
زان آب حیاتی که حیاتست مزید
در هرچه حیات بود آن مینوشید
ای سیرگشته از ما ما سخت مشتهی وی پاکشیده از ره کو شرط همرهی
مغز جهان…
ای میرآب بگشا آن چشمه روان را تا چشمها گشاید ز اشکوفه بوستان را
آب حیات…

