دوش از قمر تو آسمان مینوشید (702)
-
اندازه متن
+
دوش از قمر تو آسمان مینوشید
وز آب حیات تو جهان مینوشید
زان آب حیاتی که حیاتست مزید
در هرچه حیات بود آن مینوشید
دوش از قمر تو آسمان مینوشید
وز آب حیات تو جهان مینوشید
زان آب حیاتی که حیاتست مزید
در هرچه حیات بود آن مینوشید
زندگانی صدر عالی باد ایزدش پاسبان و کالی باد
هر چه نسیهست مقبلان را عیش پیش…
با شب گفتم گر بمهت ایمانست این زود گذشتن تو از نقصانست
شب روی به من…

