دوش آن بت من همچو مه گردون بود (701)
-
اندازه متن
+
دوش آن بت من همچو مه گردون بود
نی نی که به حسن از آفتاب افزون بود
از دایرهٔ خیال ما بیرون بود
دانم که نکو بود ندانم چه بود
از ما مشو ملول که ما سخت شاهدیم (1705)
از ما مشو ملول که ما سخت شاهدیم از رشک و غیرت است که در چادری شدیم
باز چه شد تو را دلا باز چه مکر اندری (2478)
باز چه شد تو را دلا باز چه مکر اندری یک نفسی چو بازی و یک نفسی کبوتری
…
