چنان کاین دل از آن دلدار مستست (363)
-
اندازه متن
+
چنان کاین دل از آن دلدار مستست
ز خوف صاف ما آن یار مستست
خمارش نشکنم الا به خونم
از این شادی دل غمخوار مستست
شفق وارم به هر صبحی به خون در
که در هر صبح آن خون خوار مستست
مده پند و مبر خونم به گردن
که چشم دلبر کین دار مستست
چرا این خاک همچون طشت خونست
که چشم ساقی اسرار مستست
چون شنید اینها دوان شد تیز و تفت (161-3)
بخش ۱۶۱ - دویدن آن شخص به سوی موسی به زنهار چون از خروس خبر مرگ خود شنید
…
تا در طلب مات همی کام بود (606)
تا در طلب مات همی کام بود هر دم که برون ز ما زنی دام بود
