هیهات که روز عمر چون آهی شد
-
اندازه متن
+
هیهات که روز عمر چون آهی شد
آن دل که به کف بود چنان کاهی شد
هرجانبشان که گام بنهادم من
از بهر به ره رسیده ای راهی شد
چون مست درآید همهاش دلداریست
چون مست درآید همهاش دلداریست بی مهر شود وقت که در هشیاریست
مستش همه خواهم که…
ابر آمد و روز را به قیرش اندود
ابر آمد و روز را به قیرش اندود باد آمد و بار او بیفکند و گشود
