دادم پی گریه چشم دریایی شد
-
اندازه متن
+
دادم پی گریه چشم دریایی شد
بردم بخلاص دست غوغایی شد
بی تابی من به دست و پا کردن من
افسانه ای از بهر تماشایی شد
هر چند که بر نشست، میخواست گریست
هر چند که بر نشست، میخواست گریست گفتم: ز چه ات به زیر این باران ایست؟
گفتم : اگرم دست دهد صحبت دوست
گفتم : اگرم دست دهد صحبت دوست از تن به در اندازم جان و رگ و پوست.
پیشنمایش
