هر تیغ که بر کف علمداری شد
-
اندازه متن
+
هر تیغ که بر کف علمداری شد
در دفع ستمکاری، ابزاری شد
دردا که نه روزی دو سه بگذشت از آن
کابزاری از بهر ستمکاری شد
در کوفتمش گفت به سود آمدهای
در کوفتمش گفت به سود آمدهای
بگرفت دلم، گفت چو دود آمدهای
بودم مرغی رها چو آوای جرس
بودم مرغی رها چو آوای جرس، صیادم افکند در این کنج قفس
با من نفسی ست…
