ای دل غم این جهان فرسوده مخور (102)
-
اندازه متن
+
ای دل غم این جهان فرسوده مخور
بیهوده نهای غمان بیهوده مخور
چون بوده گذشت و نیست نابوده پدید
خوش باش غم بوده و نابوده مخور
یک قطرهٔ آب بود با دریا شد (97)
یک قطرهٔ آب بود با دریا شد یک ذرهٔ خاک با زمین یکتا شد
آمد…
یک جرعه می کهن ز ملکی نو به (156)
یک جرعه می کهن ز ملکی نو به وز هرچه نه می طریق بیرون شو به
