تا چند اسیر عقل هر روزه شویم (126)
-
اندازه متن
+
تا چند اسیر عقل هر روزه شویم
در دهر چه صد ساله چه یکروزه شویم
در دِه تو به کاسه می از آن پیش که ما
در کارگه کوزهگران کوزه شویم
ای دل غم این جهان فرسوده مخور (102)
ای دل غم این جهان فرسوده مخور بیهوده نهای غمان بیهوده مخور
چون بوده گذشت…
از هر چه به جز می است کوتاهی به (153)
از هر چه به جز می است کوتاهی به می هم ز کف بتان خرگاهی به
