دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود (78)
-
اندازه متن
+
دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود
غم خوردن بیهوده نمیدارد سود
پر کن قدح می به کفم درنه زود
تا باز خورم که بودنیها همه بود
ماییم و می و مُطْرِب و این کنجِ خراب (6)
ماییم و می و مُطْرِب و این کنجِ خراب جان و دل و جام و جامه پُر دُردِ…
چون ابر به نوروز رخِ لاله بِشُسْت (24)
چون ابر به نوروز رخِ لاله بِشُسْت برخیز و به جامِ باده کن عزمِ دُرُسْت
…
