دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود (78)
-
اندازه متن
+
دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود
غم خوردن بیهوده نمیدارد سود
پر کن قدح می به کفم درنه زود
تا باز خورم که بودنیها همه بود
از آمدن و رفتن ما سودی کو؟ (150)
از آمدن و رفتن ما سودی کو؟ وز تار امید عمر ما پودی کو؟
چندین…
درد زندگی (16-25)
امروز که نوبت جوانی من است 16
امروز که نوبت جوانی من است، می نوشم…
