چون ابر به نوروز رخِ لاله بِشُسْت (24)
-
اندازه متن
+
چون ابر به نوروز رخِ لاله بِشُسْت
برخیز و به جامِ باده کن عزمِ دُرُسْت
کاین سبزه که امروز تماشاگهِ توست
فردا همه از خاک تو برخواهد رُسْت
گویند بهشت و حورعین خواهد بود (87)
گویند بهشت و حورعین خواهد بود آنجا می و شیر و انگبین خواهد بود
گر…
خاکی که به زیر پای هر نادانیست (30)
خاکی که به زیر پای هر نادانیست کفّ صنمیّ و چهرهٔ جانانیست
هر خشت که…
