نتوان دل شاد را به غم فرسودن (148)
-
اندازه متن
+
نتوان دل شاد را به غم فرسودن
وقت خوش خود بسنگ محنت سودن
کس غیب چه داند که چه خواهد بودن
می باید و معشوق و به کام آسودن
این کهنه رباط را که عالم نام است (17)
این کهنه رباط را که عالم نام است وآرامگه ابلق صبح و شام است
بزمیست…
کم کن طمع از جهان و میزی خرسند (83)
کم کن طمع از جهان و میزی خرسند از نیک و بد زمانه بگسل پیوند
…
