هرگز دل من ز علم محروم نشد (93)
-
اندازه متن
+
هرگز دل من ز علم محروم نشد
کم ماند ز اسرار که معلوم نشد
هفتاد و دو سال فکر کردم شب و روز
معلومم شد که هیچ معلوم نشد
بر مفرش خاک، خفتگان میبینم (125)
بر مفرش خاک، خفتگان میبینم در زیرِ زمین، نهفتگان میبینم
چندان که به صحرای عدم…
چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ (53)
چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ پیمانه چو پر شود چه بغداد و چه…
