چون ابر به نوروز رخِ لاله بِشُسْت (24)
-
اندازه متن
+
چون ابر به نوروز رخِ لاله بِشُسْت
برخیز و به جامِ باده کن عزمِ دُرُسْت
کاین سبزه که امروز تماشاگهِ توست
فردا همه از خاک تو برخواهد رُسْت
گویند مرا که دوزخی باشد مست (42)
گویند مرا که دوزخی باشد مست قولیست خلاف، دل در آن نتوان بست
گر عاشق…
گر دست دهد ز مغز گندم، نانی (175)
گر دست دهد ز مغز گندم، نانی وز مِی دو منی ز گوسفندی، رانی
با…
