گر دست دهد ز مغز گندم، نانی (175)
-
اندازه متن
+
گر دست دهد ز مغز گندم، نانی
وز مِی دو منی ز گوسفندی، رانی
با لالهرخی و گوشهٔ بستانی
عیشی بود آن، نه حد هر سلطانی
من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت (43)
من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت از اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت
جامی و…
دشمن به غلط گفت که من فلسفیام (129)
دشمن به غلط گفت که من فلسفیام ایزد داند که آنچه او گفت نیام
لیکن…
