گر دست دهد ز مغز گندم، نانی (175)
-
اندازه متن
+
گر دست دهد ز مغز گندم، نانی
وز مِی دو منی ز گوسفندی، رانی
با لالهرخی و گوشهٔ بستانی
عیشی بود آن، نه حد هر سلطانی
گاویست در آسمان و نامش پروین (144)
گاویست در آسمان و نامش پروین یک گاو دگر نهفته در زیر زمین
چشم خردت…
گر باده خوری تو با خردمندان خور (109)
گر باده خوری تو با خردمندان خور یا با صنمی لاله رخی خندان خور
بسیار…
