ای آنکه به جز شادی و جز نور نهای (1767)
-
اندازه متن
+
ای آنکه به جز شادی و جز نور نهای
چون نعره زنم که از برم دور نهای
هرچند نمکهای جهان از لب تست
لیکن چکنم چو اندر این شور نهای
ببسته است پری نهانیی پایم (1742)
ببسته است پری نهانیی پایم ز بند اوست که من در میان غوغایم
ز کوه قافم…
بفریفتیم دوش و پرندوش به دستان (1895)
بفریفتیم دوش و پرندوش به دستان خوردم دغل گرم تو چون عشوه پرستان
دی عهد نکردی…
