ای گوی زنخ زلف چو چوگان داری (1753)
-
اندازه متن
+
ای گوی زنخ زلف چو چوگان داری
ابروی کمان و تیر مژگان داری
خورشید جبین و چهرهٔ همچون ماه
می گون لبی و چشم چو مستان داری
ز آب تشنه گرفتهست خشم میبینی (3078)
ز آب تشنه گرفتهست خشم میبینی گرسنه آمد و با نان همیکند بینی
ز آفتاب گرفتهست…
سر سخن دوست نمیارم گفت (346)
سر سخن دوست نمیارم گفت دریست گرانبها نمیارم سفت
ترسم که بخواب دربگویم سخنی شبهاست که…
