تا ترک دل خویش نگیری ندهم (1189)
-
اندازه متن
+
تا ترک دل خویش نگیری ندهم
وانچت گفتم تا نپذیری ندهم
حیلت بگذار و خویشتن مرده مساز
جان و سر تو که تا نمیری ندهم
چه باده بود که در دور از بگه دادی (3052)
چه باده بود که در دور از بگه دادی که میشکافد دور زمانه از شادی
نبود…
مادر شهزاده گفت از نقص عقل (120-4)
بخش ۱۲۰ - اختیار کردن پادشاه دختر درویش زاهدی را از جهت پسر و اعتراض کردن اهل حرم و ننگ…
