جانی و جهانی و جهان با تو خوش است (281)
-
اندازه متن
+
جانی و جهانی و جهان با تو خوش است
ور زخم زنی زخم سنان با تو خوش است
خود معدن کیمیاست خاک از کف تو
هرچند که ناخوشست آن با تو خوش است
ای دل فرو رو در غمش کالصبر مفتاح الفرج (519)
ای دل فرو رو در غمش کالصبر مفتاح الفرج تا رو نماید مرهمش کالصبر مفتاح الفرج
آن یکی میگفت خواهم عاقلی (56-2)
بخش ۵۶ - به حیلت در سخن آوردن سایل آن بزرگ را کی خود را دیوانه ساخته بود
