حسنت که همه جهان فسونش بگرفت (282)
-
اندازه متن
+
حسنت که همه جهان فسونش بگرفت
دردِ حسدِ حسود چونش بگرفت
سرخیِ رخم ز گرمی و خشکی نیست
از بس که عاشق گَشت خونش بگرفت
خشم مرو خواجه! پشیمان شوی (3171)
خشم مرو خواجه! پشیمان شوی جمع نشین، ورنه پریشان شوی
طیره مشو خیره مرو زین چمن…
شهر پر شد لولیان عقل دزد (815)
شهر پر شد لولیان عقل دزد هم بدزدد هم بخواهد دستمزد
هر که بتواند نگه دارد…
