دل را بدهم پند که عمدا نرود (698)
-
اندازه متن
+
دل را بدهم پند که عمدا نرود
پیش بت شنگ من از آنجا نرود
لب میگزد آن بت که کجا افتادی
او کیست که باشد که رود یا نرود
چون دم زدی از مهر رخ یار ای دل (1093)
چون دم زدی از مهر رخ یار ای دل ترتیب دم و قدم نگهدار ای دل
ای خواجه تو عاقلانه میباش (1239)
ای خواجه تو عاقلانه میباش چون بیخبری ز شور اوباش
آن چهره که رشک فخر فقرست…
