دل را بدهم پند که عمدا نرود (698)
-
اندازه متن
+
دل را بدهم پند که عمدا نرود
پیش بت شنگ من از آنجا نرود
لب میگزد آن بت که کجا افتادی
او کیست که باشد که رود یا نرود
دل را بدهم پند که عمدا نرود
پیش بت شنگ من از آنجا نرود
لب میگزد آن بت که کجا افتادی
او کیست که باشد که رود یا نرود
از شهنشه شمس دین من ساغری را یافتم در درون ساغرش چشمه خوری را یافتم
تابش…
نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم در این سراب فنا چشمهٔ حیات منم
وگر به خشم…

