دل را بدهم پند که عمدا نرود (698)
-
اندازه متن
+
دل را بدهم پند که عمدا نرود
پیش بت شنگ من از آنجا نرود
لب می‌گزد آن بت که کجا افتادی
او کیست که باشد که رود یا نرود
قد صبحنا اللله به عیش و مدام (1269)
قد صبحنا اللله به عیش و مدام قد عیدنا العید و مام صیام
املا قدحا وهات…
در بخارا خوی آن خواجیم اجل (108-6)
بخش ۱۰۸ - حکایت صدر جهان بخارا کی هر سایلی کی به زبان بخواستی از صدقهٔ عام بی‌دریغ…
