دوش آن بت من همچو مه گردون بود (701)
-
اندازه متن
+
دوش آن بت من همچو مه گردون بود
نی نی که به حسن از آفتاب افزون بود
از دایرهٔ خیال ما بیرون بود
دانم که نکو بود ندانم چه بود
چونک نزد چاه آمد شیر دید (70-1)
بخش ۷۰ - پا واپس کشیدن خرگوش از شیر چون نزدیک چاه رسید
گر دیو و پری حارس باتیغ و سپر باشد (630)
گر دیو و پری حارس باتیغ و سپر باشد چون حکم خدا آید آن زیر و زبر باشد
…
