دیدم رخت از غم سر موئیم نماند (707)
-
اندازه متن
+
دیدم رخت از غم سر موئیم نماند
جز بندگی روی تو روئیم نماند
با دل گفتم که آرزوئی در خواه
دل گفت که هیچ آرزوئیم نماند
از بس که مطرب دل از عشق کرد ناله (2394)
از بس که مطرب دل از عشق کرد ناله آن دلبرم درآمد در کف یکی پیاله
صبح است و صبوح است بر این بام برآییم (1485)
صبح است و صبوح است بر این بام برآییم از ثور گریزیم و به برج قمر آییم
