دی چشم تو رای سحر مطلق میزد (706)
-
اندازه متن
+
دی چشم تو رای سحر مطلق میزد
روی تو ره گنبد از رق میزد
تا داشتی آفتاب در سایهٔ زلف
جان بر صفت ذره معلق میزد
وسوسه تن گذشت غلغله جان رسید (895)
وسوسه تن گذشت غلغله جان رسید مور فروشد به گور چتر سلیمان رسید
این فلک آتشی…
ای برادر بود اندر ما مضیٰ (8-3)
بخش ۸ - فریفتن روستایی شهری را و به دعوت خواندن، به لابه و الحاح بسیار
…
