هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد (852)
-
اندازه متن
+
هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد
میجوشد و صافش همه جان میگردد
خورشید و مه و فلک از آن میگردد
تا هرچه نهان بود عیان میگردد
پرسید مهم که چشم تو مه را دید (580)
پرسید مهم که چشم تو مه را دید گفتم که بدید و مه ز مه میپرسید
از فقیر آن به که سؤال نکنند (26)
از فقیر آن به که سؤال نکنند زیرا که آنچنانست که او را تحریض میکنی و بر آن میداری که…
