پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا (32)
-
اندازه متن
+
پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا
بردوخت مرقع از رگ و از پوست مرا
تن خرقه و اندر او دل ما صوفی
عالم همه خانقاه و شیخ اوست مرا
اگر به عقل و کفایت پی جنون باشم (1747)
اگر به عقل و کفایت پی جنون باشم میان حلقه عشاق ذوفنون باشم
منم به عشق…
چو نزود نبشته بود حق فرقت ما (42)
چو نزود نبشته بود حق فرقت ما از بهر چه بود جنگ و آن وحشت ما
