چشمان خمار و روی رخشان داری (1829)
-
اندازه متن
+
چشمان خمار و روی رخشان داری
کان گوهر و لعل بدخشان داری
گیرم که چو غنچه خنده پنهان داری
گل را ز جمال خود تو خندان داری
مولانا 
