یار درآمد ز باغ بیخود و سرمست دوش (1278)
-
اندازه متن
+
یار درآمد ز باغ بیخود و سرمست دوش
توبه کنان توبه را سیل ببردست دوش
عاشق صدسالهام توبه کجا من کجا
توبه صدساله را یار دراشکست دوش
باده خلوت نشین در دل خم مست شد
خلوت و توبه شکست مست برون جست دوش
ولوله در کو فتاد عقل درآمد که داد
محتسب عقل را دست فروبست دوش
جانا جمال روح بسی خوب و بافرست (449)
جانا جمال روح بسی خوب و بافرست لیکن جمال و حسن تو خود چیز دیگرست
ای…
ز سوز شوق دل من همیزند عللا (230)
ز سوز شوق دل من همیزند عللا که بوک دررسدش از جناب وصل صلا
دلست همچو…
