ز سوز شوق دل من همیزند عللا (230)
-
اندازه متن
+
ز سوز شوق دل من همیزند عللا
که بوک دررسدش از جناب وصل صلا
دلست همچو حسین و فراق همچو یزید
شهید گشته دو صد ره به دشت کرب و بلا
شهید گشته به ظاهر حیات گشته به غیب
اسیر در نظر خصم و خسروی به خلا
میان جنت و فردوس وصل دوست مقیم
رهیده از تک زندان جوع و رخص و غلا
اگر نه بیخ درختش درون غیب ملیست
چرا شکوفه وصلش شکفته است ملا
خموش باش و ز سوی ضمیر ناطق باش
که نفس ناطق کلی بگویدت افلا
از سقاهم ربهم بین جمله ابرار مست (398)
از سقاهم ربهم بین جمله ابرار مست وز جمال لایزالی هفت و پنج و چار مست
امروز خوش است دل که تو دوش (1238)
امروز خوش است دل که تو دوش خون دل ما بخوردهای نوش
ای دوش نموده روی…
پیشنمایش
