شب از مطرب که دل خوش باد وی را (40)
-
اندازه متن
+
شب از مطرب که دل خوش باد وی را
شنیدم نالهٔ جانسوز نى را
چنان در سوز من سازش اثر کرد
که بىرقّت ندیدم هیچ شی را
حریفى بد مرا ساقى که در شب
ز زلف و رخ نمودى شمس وفى را
چو شوقم دید در ساغر مىافزود
بگفتم ساقى فرخنده پى را
رهانیدى مرا از قید هستى
چو پیمودى پیاپى جام مى را
حماک الله عن شرّ النوائب
جزاک الله فى الدّارین خیرا
چو بیخود گشت حافظ کى شمارد
به یک جو ملکت کاووس کى را
دیدار شد مُیَسَّر و بوس و کنار هم (362)
دیدار شد مُیَسَّر و بوس و کنار هم از بَخت شُکر دارم و از روزگار هم
مردم دیدهٔ ما جز به رُخَت ناظر نیست (70)
مردم دیدهٔ ما جز به رُخَت ناظر نیست دل سرگشتهٔ ما غیرِ تو را ذاکر نیست
پیشنمایش
