شب از مطرب که دل خوش باد وی را (40)
-
اندازه متن
+
شب از مطرب که دل خوش باد وی را
شنیدم نالهٔ جانسوز نى را
چنان در سوز من سازش اثر کرد
که بى‌رقّت ندیدم هیچ شی را
حریفى بد مرا ساقى که در شب
ز زلف و رخ نمودى شمس وفى را
چو شوقم دید در ساغر مى‌افزود
بگفتم ساقى فرخنده پى را
رهانیدى مرا از قید هستى
چو پیمودى پیاپى جام مى را
حماک الله عن شرّ النوائب
جزاک الله فى الدّارین خیرا
چو بی‌خود گشت حافظ کى شمارد
به یک جو ملکت کاووس کى را
ساقیا برخیز و دَردِه جام را (8)
ساقیا برخیز و دَردِه جام را خاک بر سر کن غمِ ایّام را
ساغرِ مِی…
از چرخ به هر گونه همی‌دار امید (17)
از چرخ به هر گونه همی‌دار امید وز گردش روزگار می‌لرز چو بید
گفتی که…
