تهی بود و نسیمی
-
اندازه متن
+
تهی بود و نسیمی.
سیاهی بود و ستاره ای
هستی بود و زمزمه ای.
لب بود و نیایشی.
من بود و تویی:
نماز و محرابی.
پنجره‌ام به تهی باز شد
پنجره‌ام به تهی باز شد و من ویران شدم. پرده نفس می‌کشید دیوار قیر اندود! از میان برخیز. پایان تلخ…
روشنی، من، گل، آب
ابری نیست. بادی نیست. می نشینم لب حوض: گردش ماهی ها، روشنی، من، گل، آب. پاکی خوشه زیست. مادرم ریحان…
