حالِ خونین دلان که گوید باز؟ (262)
-
اندازه متن
+
حالِ خونین دلان که گوید باز؟
وز فلک خونِ خُم که جوید باز؟
شرمش از چشمِ مِی پرستان باد
نرگسِ مست اگر بروید باز
جز فَلاطونِ خُم نشینِ شراب
سِرِّ حکمت به ما که گوید باز؟
هر که چون لاله کاسه گَردان شد
زین جفا رُخ به خون بشوید باز
نَگُشایَد دلم چو غنچه اگر
ساغری از لبش نبوید باز
بس که در پرده چنگ گفت سخن
بِبُرَش موی تا نَمویَد باز
گِردِ بیتُ الحَرامِ خُم حافظ
گر نمیرد به سَر بپوید باز
عید است و آخِرِ گُل و یاران در انتظار (246)
عید است و آخِرِ گُل و یاران در انتظار ساقی به رویِ شاه ببین ماه و مِی بیار
…
در نمازم خَمِ ابرویِ تو با یاد آمد (173)
در نمازم خَمِ ابرویِ تو با یاد آمد حالتی رفت که محراب به فریاد آمد
…
