خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو باد (108)
-
اندازه متن
+
خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو باد
ساحتِ کون و مکان عرصهٔ میدانِ تو باد
زلفِ خاتونِ ظفر شیفتهٔ پرچم توست
دیدهٔ فتحِ ابد عاشقِ جولانِ تو باد
ای که انشاءِ عطارد صفتِ شوکتِ توست
عقل کل چاکرِ طُغراکشِ دیوانِ تو باد
طِیرهٔ جلوهٔ طوبی قدِ چون سروِ تو شد
غیرتِ خُلدِ بَرین ساحتِ بُستانِ تو باد
نه به تنها حَیَوانات و نَباتات و جَماد
هر چه در عالمِ امر است به فرمانِ تو باد
صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن (396)
صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن دور فلک درنگ ندارد شتاب کن
زان پیشتر که…
من که باشم که بر آن خاطِر عاطِر گذرم؟ (328)
من که باشم که بر آن خاطِر عاطِر گذرم؟ لطفها میکنی ای خاکِ دَرَت، تاجِ سرم
پیشنمایش
