ساقیا آمدنِ عید، مبارک بادت (18)
-
اندازه متن
+
ساقیا آمدنِ عید، مبارک بادت
وان مَواعید که کردی، مَرَواد از یادت
در شگفتم که در این مدّتِ ایّامِ فراق
برگرفتی ز حریفان دل و دل میدادت
برسان بندگیِ دختر رَز، گو به درآی
که دَم و همّت ما کرد ز بند، آزادت
شادی مجلسیان در قدم و مقدم توست
جای غم باد، مَر آن دل که نخواهد شادت
شکر ایزد که ز تاراجِ خزان رخنه نیافت
بوستانِ سمن و سرو و گل و شمشادت
چشمِ بد دور کز آن تفرقهات بازآورد
طالعِ ناموَر و دولتِ مادرزادت
حافظ از دست مده دولت این کشتی نوح
ور نه طوفانِ حوادث بِبَرَد بُنیادت
گدا اگر گهر پاک داشتی در اصل (30)
گدا اگر گهر پاک داشتی در اصل بر آب نقطهٔ شرمش مدار بایستی
ور آفتاب…
ما درس سحر در ره میخانه نهادیم (371)
ما درس سحر در ره میخانه نهادیم محصول دعا در ره جانانه نهادیم
در خرمن…
