گر بدینسان زیست باید پست
-
اندازه متن
+
گر بدینسان زیست باید پست
من چه بیشرمم اگر فانوسِ عمرم را به رسوایی نیاویزم
بر بلندِ کاجِ خشکِ کوچهی بنبست.
گر بدینسان زیست باید پاک
من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمانِ خود، چون کوه
یادگاری جاودانه، بر ترازِ بیبقایِ خاک.
۱۳۳۲
میشناسی ــ به خود گفتهام ــ
میشناسی ــ به خود گفتهام ــ همانم که تو را سُفتهام بسی پیش از آنکه خدا را تنهایی آدمکش بر…
لبانت به ظرافت شعر
لبانت به ظرافت شعر شهوانیترینِ بوسهها را به شرمی چنان مبدل میکند که جاندارِ غارنشین از آن سود میجوید تا…
