قضا دگر نشود ور هزار ناله و آه (65-8)
-
اندازه متن
+
دو چیز محال عقل است: خوردن بیش از رزق مقسوم و مردن پیش از وقت معلوم
قضا دگر نشود ور هزار ناله و آه
به کفر یا به شکایت برآید از دهنی
فرشتهای که وکیل است بر خزاین باد
چه غم خورد که بمیرد چراغ پیرزنی
سنگی به چند سال شود لعل پارهای (55-8)
دوستی را که به عمری فرا چنگ آرند، نشاید که به یک دم بیازارند
سنگی به چند…
دشمن چو از همه حیلتی فرو مانَد (23-8)
دشمن چو از همه حیلتی فرو مانَد، سلسلهٔ دوستی بجنبانَد، پس آنگه به دوستی کارهایی کند که هیچ دشمن نتواند.
