سنگی به چند سال شود لعل پارهای (55-8)
-
اندازه متن
+
دوستی را که به عمری فرا چنگ آرند، نشاید که به یک دم بیازارند
سنگی به چند سال شود لعل پارهای
زنهار تا به یک نفسش نشکنی به سنگ
دانی چه گفت مرا آن بلبل سحری؟ (27-2)
وقتی در سفر حجاز طایفهای جوانانِ صاحبدل همدمِ من بودند و همقدم؛ وقتها زمزمهای بکردندی و بیتی محقّقانه بگفتندی و…
دریغا گردن طاعت نهادن (7-6)
توانگری بخیل را پسری رنجور بود. نیکخواهان گفتندش: مصلحت آن است که ختم قرآنی کنی از بهر وی یا بذل…
