هر که پرهیز و علم و زهد فروخت (4-8)
-
اندازه متن
+
علم از بهر دین پروردن است نه از بهر دنیا خوردن
هر که پرهیز و علم و زهد فروخت
خرمنی گرد کرد و پاک بسوخت
چون به سختی در بمانی تن به عجز اندر مده (14-2)
درویشی را ضَرورتی پیش آمد، گلیمی از خانهٔ یاری بدزدید. حاکم فرمود که دستش بدر کنند. صاحبِ گلیم شَفاعت کرد…
مرغ جایی رود که چینه بود (28)
مرغ جایی رود که چینه بود نه به جایی رود که چی نبود
