صد عیب به کوه اگر بخوانی که تویی
-
اندازه متن
+
صد عیب به کوه اگر بخوانی که تویی.
آوای تو زی تو گوید آنی که تویی
من ذره به خویش می نبالم که منم
تو غره به خویشی و ندانی که تویی
گر زآنکه ز روی تو نگاهم بگسست
گر زآنکه ز روی تو نگاهم بگسست قهر دل تو از چه به رویم دربست؟
گفتا…
من ندانم با که گویم شرح درد
من ندانم با که گویم شرح درد قصهی رنگ پریده، خون سرد؟
هر که با من…
