جوی است خموش، آسیاب افسرده
-
اندازه متن
+
جوی است خموش، آسیاب افسرده
هر بیش و کمی در آن بهم برخورده
یک زن پس زانوش به غم سر برده
دانی چه شده است؟ آسیابان مرده
در کار تو بیدریغ آوردم دل
در کار تو بیدریغ آوردم دل با دل گفتم ز هر چه داری بگسل
در راه…
در دامن این مخوف جنگل
در دامن این مخوف جنگل و این قله که سر به چرخ سوده است اینجاست که مادر من زار گهواره…
