گوشم همه چشم گشت و چشمم همه گوش
-
اندازه متن
+
گوشم همه چشم گشت و چشمم همه گوش
تا آنکه به دو در نگرم دوش به دوش
دل داد ندا که راه بی من مسپار
جان گفت مرو با وی با اینهمه جوش
مهتاب دمید و گل بیفروخت چو خون
مهتاب دمید و گل بیفروخت چو خون، می گیر و رها شو دمی از چند و ز چون
…
گفتم: ستمت؟ گفت: شکیبایی دار
گفتم: ستمت؟ گفت: شکیبایی دار گفتم: به شکیب؟ گفت: یارایی دار.
گفتم: بهم این هر دو…
