کاری چو نه در گرفت از آن سیر مباش
-
اندازه متن
+
کاری چو نه در گرفت از آن سیر مباش
چون زلف بتان به خود گره گیر مباش
چون تیغ اگر جوهر داری مهراس
اندیشه مبر، به فکر تدبیر مباش
آمد به من او ، لیک به شب آمد و رفت
آمد به من او ، لیک به شب آمد و رفت در پیکرم آرزو و به تب آمد…
هر چند که بر نشست، می‌خواست گریست
هر چند که بر نشست، می‌خواست گریست گفتم: ز چه ات به زیر این باران ایست؟
